Opis W czasach Świątyni Jerozolimskiej Błogosławieństwo kapłańskie było wygłaszane przez arcykapłana co dzień rano. O tej samej porze błogosławieństwo było wypowiadane we wszystkich prowincjach. W czasie trwania Jom Kipur błogosławieństwo wygłaszano cztery razy: podczas szachrit, musaf, minchy i neili. Po zburzeniu Świątyni Jerozolimskiej w Palestynie było odmawiane jak dawniej – co dzień w trakcie modłów porannych oraz czterokrotnie w trakcie Jom Kipur. Natomiast w Babilonii było odmawiane rano oraz po południu, a podczas Jom Kipur trzy razy: podczas szachrit, musaf i neili.
Przed wygłoszeniem Błogosławieństwa kapłańskiego kapłan zdejmował swoje obuwie. Następnie jeden z lewitów obmywał jego ręce. Wtedy zbliżał się do aron ha-kodesz i zwrócony w stronę modlących się, za chazzanem, wypowiadał błogosławieństwo. W tym czasie ręce miał podniesione do góry, a palce rozstawione w specjalny sposób: rozstawiał je po dwa, a dłonie stykały się kciukami. Ponieważ w trakcie błogosławienia ludu nie powinien patrzeć na swoje palce, dlatego głowę i wyciągnięte ręce kapłan zakrywał tałesem.