Jak nakazywała tradycja kościoła aleksandryjskiego, po uroczystościach Trzech Króli z roku 367, Atanazy wystosował do kościołów i klasztorów egipskich, pozostających pod jego jurysdykcją, tzw. List świąteczny (), w którym informował o dacie Wielkanocy, obliczonej przez aleksandryjskich uczonych. Był to już jego trzydziesty dziewiąty list rozsyłany z tej okazji. Można przypuszczać, że list Atanazego został rozesłany do kościołów egipskich także w języku koptyjskim, bo jego skrócony odpis zachował się w zbiorze zwanym Osiemdziesięcioma Pięcioma Apostolskimi Kanonami.
Zgodnie z od wieków ustalonym już zwyczajem, Atanazy wysłał list również do wielu kościołów zachodnich (łacińskich) oraz wschodnich (greckich), które tradycyjnie polegały na egipskich obliczeniach w sprawie daty Wielkanocy. List otrzymali między innymi biskupi Rzymu i Antiochii.
Zawartość List obok tradycyjnych pozdrowień, rozważań moralnych i doktrynalnych, oraz wyznaczenia dat początku wielkiego postu i Wielkanocy, zawierał pouczenie w sprawie kanonu Pisma Świętego. Najważniejszym okazał się fragment poświęcony Nowemu Testamentowi: