Władysław Szaynok (ur. 28 listopada 1876 w Rzeszowie, zm. 20 stycznia 1928 we Lwowie) – polski inżynier, działacz gospodarczy, przedsiębiorca przemysłu naftowego.
Życiorys Urodził się 28 listopada 1876 w Rzeszowie. Pochodził z rodziny o węgierskich korzeniach i emigrantów z 1831 roku.
Ukończył studia w Szkole Politechnicznej we Lwowie (późniejsza Politechnika Lwowska) w 1898 z tytułem inżyniera budowy maszyn. Praktykę odbył w kopalni w Borysławiu. Następnie został inżynierem inspekcyjnym w Stowarzyszeniu Dozoru Kotłów. Potem przeniesiony do czeskiego Brna. Po kilku latach spędzonych tam osiadł w Rzeszowie, gdzie wraz z bratem założył fabrykę maszyn.
Swoje zainteresowanie skierował na przemysł wydobywczy, ok. 1910 poznał Mariana Wieleżyńskiego, który w tym czasie prowadził prace badawcze nad skraplaniem i transportem gazoliny. W 1911 został wspólnikiem w spółce Zakład Gazu Ziemnego. Inż. Marian Wieleżyński Sp. z o.o.. Po oddaniu do użytku gazociągu z Tustanowic do rafinerii w Drohobyczu odbył ze wspólnikiem podróż do Stanów Zjednoczonych, gdzie zapoznał się z tamtejszym przemysłem naftowym. Po powrocie pracował w biurze technicznym w spółce „Gaz Ziemny” Sp. z o.o. we Lwowie oraz współpracował z Ignacym Mościckim w naukowo-badawczej spółce „Metan”.