Głównym dziełem Xionga jest wydana w 1932 roku praca Xin Weishilun (新唯识论, Nowa wykładnia Jedynie Samej Świadomości). Jego poglądy filozoficzne oparte były na wywodzącej się z buddyjskiej tradycji jogaczary koncepcji „tylko umysłu” (chin. weishi), przeinterpretowanej w duchu doktryny Księgi Przemian. Opierając się na metodologii zachodniej filozofii analitycznej wskazywał, iż neokonfucjańskie serce-umysł ma racjonalny, a nie intuicjonistyczny charakter. Owo serce-umysł w interpretacji Xionga jest Najwyższą Rzeczywistością, pierwotną substancją wszelkiego bytu oraz podstawą wszelkiej wiedzy i działania. Wiedza i działanie są nierozdzielne, to jak myślimy i co myślimy to jedynie dwa równorzędne aspekty tego samego procesu. Cały świat w filozofii Xionga znajduje się w nieustannym, twórczym procesie przemiany, a podział na to co wewnętrzne i zewnętrzne jest jedynie pozorny. Zrozumienie tego procesu i życie w zgodzie z sercem-umysłem oznacza praktykowanie cnoty humanitarności, będącej podstawą wszelkiej moralności.
Jego myśl wywarła wpływ na Tanga Junyi, Mou Zongsana i Xu Fuguana.
Przypisy
Kategoria:Chińscy filozofowie Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Zmarli w 1968 Kategoria:Ludzie związani z Uniwersytetem Pekińskim Kategoria:Chińczycy epoki Qing