Działała na polu dydaktycznym i naukowym. Wygłaszała odczyty dla uczniów i wykłady dla studentów Uniwersytetu Powszechnego i na kursach podchorążych. Badania naukowe Janiny Kozłowskiej-Stadnickiej koncentrowały się na tematyce historii ziem Wielkiego Księstwa Litewskiego w XIX i XX w. (zwłaszcza obszaru okołogrodzieńskiego) oraz zagadnieniach polsko-rosyjskiego sąsiedztwa. Pisała na ten temat artykuły m.in. do „Ateneum Wileńskiego”, „Archeionu” czy „Przeglądu Historycznego”. Była jednym z uczestników warszawskiego VII Międzynarodowego Kongresu Historyków.
Politycznie związana z obozem sanacji, znała i współpracowała z wieloma jej przedstawicielami, tak cywilnymi (Witoldem Cieńskim), jak i wojskowymi (m.in. z pułkownikiem Teodorem Furgalskim i generałem Franciszkiem Kleebergiem), darzyła dużą atencją Józefa Piłsudskiego. Na polu działalności kulturalnej w Grodnie współzawodniczyła z niechętnym jej kierownikiem miejscowego muzeum Józefem Jodkowskim. Była bliską znajomą Jana Glinki.