Młode po blisko 28 dniach są zdolne do lotu, w wieku 8 tygodni stają się samodzielne.
Status zagrożenia Według IUCN jest to gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). W 1988 został sklasyfikowany jako rzadki (R, Rare), od 1994 do 2000 włącznie jako niższego ryzyka/zależnie od ochrony, w latach 2004 i 2008 jako bliski zagrożenia (NT, Near Threatened), a od 2011 utrzymuje rangę LC. Ogilvie-Grant napisał w tekście opublikowanym w 1890, że w północnej części wyspy jest to dość pospolity ptak. W pierwszych latach kolonizacji Madery był to pospolity ptak, potem populacja zaczęła się zmniejszać, by w 1986 osiągnąć rozmiar blisko 2700 osobników. W 1986 populacja zaczęła wzrastać wskutek wprowadzenia zakazu polowań. Według BirdLife International (2015) ma trend stabilny.
Populacja szacowana jest (2015) na 10–14 tys. dorosłych osobników. Do wymarcia na Porto Santo i spadku liczebności na Maderze przyczyniły się polowania, rozwój osadnictwa, rolnictwa i wycinka lasów. W przypadku dwóch ostoi ptaków IBA BirdLife International uznaje gołębia maderskiego za jeden z gatunków kwalifikujących, tj. takich, na podstawie których obecności wyznacza się te ostoje.
Przypisy Systematyka i nazwa polska za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Gołębiowate Kategoria:Fauna endemiczna Madery Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1829 roku