studiowała filozofię na Uniwersytecie Warszawskim, które ukończyła w 1971.

Praca zawodowa Ze względu na aresztowanie w okresie stalinowskim i późniejszą działalność opozycyjną, często miała trudności ze znalezieniem pracy, bądź była z niej zwalniana. Początkowo pracowała dorywczo w Teatrze Narodowym i Teatrze Polskim. Od 1960 do 1968 pracowała w „Filmie Polskim”. Przez pewien czas utrzymywała się, malując mieszkania. W 1973 została reżyserem w Teatrze Polskiego Radia. Była autorką scenariuszy filmowych i teatralnych, artykułów publicystycznych.

Działalność opozycyjna Po Październiku 1956 związana była z czasopismem „Współczesność” i Klubem Krzywego Koła. W marcu 1968 uczestniczyła w manifestacjach studenckich, za co usunięto ją z pracy. Od 1976 współpracowała z KOR-em. Należała do redakcji Niezależnej Oficyny Wydawniczej NOW-a. Współpracowała z „Biuletynem Informacyjnym”.

Należała do organizatorów wystawy „Solidarności” w Wenecji w 1981. Od końca 1980 do 1983 organizowała dystrybucję darów organizacji szwedzkiej Rädda Barnen (Save the Children) dla najbiedniejszych, wielodzietnych rodzin na terenie całej Polski. Po ogłoszeniu stanu wojennego była wielokrotnie przesłuchiwana przez Służbę Bezpieczeństwa.