Opera Kraków Od debiutu w partii Jontka w „Halce” 1960 roku, Roman Węgrzyn zaczyna wycofywać się z operetki w kierunku opery. W 1961 z powodzeniem wykonuje partię Alfreda w „Traviacie”, a od 1962 roku pracuje tylko w operze rezygnując z pracy w operetce. Na krakowskiej scenie operowej, na której pozostał do 1966 roku z ogromnym powodzeniem wykonywał partie: Jontka w „Halce” Alfreda w „Traviacie” Geralda w „Lakmé” Rinuccia w „Gianni Schicchi” Cavaradossiego w „Tosce” Starego Króla w „Hagith” Don Jose w „Carmen” Hermana w „Damie pikowej”.
Poznań W 1966 roku został zaangażowany przez Roberta Satanowskiego do Poznania i jako solista pozostał tam przez dwa sezony. W poznańskim okresie, śpiewał między innymi Wagnerowskiego „Tannhäusera”, który stał się jedną z najświetniejszych partii w jego dorobku scenicznym. Na scenie poznańskiej śpiewał Jontka, Siergieja w „Katarzynie Izmajłowej” Szostakowicza, Pinkertona, Cavaradossiego i Hermana w „Damie pikowej” Czajkowskiego. Poznańskie sukcesy w Tannhäuserze doprowadziły do występów w RFN w Bonn, Solingen i Karlsruhe w partii „Tannhäusera”. Tylko w 1968 w RFN Roman Węgrzyn wykonał prawie 40 spektakli „Tannhäusera”.