W nocy z 5 na 6 kwietnia 1944 został zrzucony ze spadochronem nad terytorium okupowanej Francji. Jego zadaniem było prowadzenie działań zbrojnych na południe od Orleanu oraz szkolenie francuskich partyzantów w obliczu mającego wkrótce nastąpić lądowania Aliantów w Normandii i ogólnokrajowego powstania. Szybko nawiązał kontakty z Francuskimi Siłami Wewnętrznymi z okolic Souesmes otrzymując przydział do miejscowego zgrupowania maquis. We francuskim Ruchu Oporu kpt. Makowski występował pod pseudonimem „Maurice”. Grupa Makowskiego należała do najaktywniejszych w prowincji Sologne. 17 czerwca 1944 francuscy partyzanci pod komendą „Maurice'a” podjęli walkę z niemieckim oddziałem składającym się z 600 (a według innych źródeł nawet 2000) ludzi. W wyniku konfrontacji zginęło 121 żołnierzy Wermachtu, a 65 zostało ciężko rannych. Partyzanci stracili zaledwie 13 ludzi. Makowski dowodził także udanym wypadem na oddział niemiecki w Neung-sur-Beuvron oraz wspierał atak Francuzów na koszary policji w Saint-Viatre.