W sierpniu 1955 roku na własną prośbę odeszła z pracy w liceum w Kleczewie i przeprowadziła się do Warszawy, gdzie podjęła pracę w Centralnym Zarządzie Zaopatrzenia Rolnictwa.
W lipcu 1956 roku otrzymała paszport i wyjechała do Innsbrucka, gdzie 1 października tego samego roku wzięła ślub z Wiktorem Perathonerem, małżeństwo okazało się jednak rozczarowaniem i w lipcu następnego roku powróciła do Polski. Pracowała następnie jako bibliotekarka w Szkole Powszechnej nr 64 w Poznaniu, a od 1958 roku jako nauczycielka i bibliotekarka w Szkole Powszechnej nr 38 na Winogradach. W 1959 roku została zatrudniona w organizowanej przy Kopalni Węgla Brunatnego „Konin” Zasadniczej Szkole Górniczej w Marantowie, dzisiejszym Zespole Szkół Górniczo-Energetycznych im. Stanisława Staszica. W latach 1961–1973 pełniła funkcję zastępcy dyrektora Zasadniczej Szkoły Górniczej. 14 października 1973 roku otrzymała tytuł profesora szkoły średniej. W sierpniu 1981 roku przeszła na emeryturę, do 1994 roku pracowała jednak w niepełnym wymiarze. W szkole pracowała jako nauczycielka języka polskiego i organizatora orientacji zawodowej oraz bibliotekarka i kierownik biblioteki.