Lata 90. Zniesienie stanu wojennego na Tajwanie podziałało sprzyjająco na rozwój rynku muzycznego na wyspie. Wolność mediów i dynamiczny rozwój pozwolił na rozwój tajwańskiej muzyki taipop. Mandopop zaczął zdobywać popularność wśród chińskojęzycznej populacji Azji, którego produkcja skupiała się wokół dwóch ośrodków: Hongkongu i Tajwanu. Oba te rynki charakteryzowały się odmiennymi cechami, jednocześnie się dopełniając. Hongkong był utożsamiany z produkcją filmową, zatem wielu muzyków, także tych z Tajwanu, zostawało gwiazdami filmowymi. Bardzo często także wypożyczano tajwańskich twórców tekstów. Niejednokrotnie również hongkońscy artyści robili karierę w Republice Chińskiej. Gdy w 1997 roku Hongkong powrócił do Chińskiej Republiki Ludowej Tajwan zaczął szukać inspiracji w japońskim j-popie. Obecnie za sprawą hallyu (韓流), czyli koreańskiej fali zainteresowanie przenosi się na koreańską muzykę popularną<ref>Moskowitz M. L., Cries of Joy..., 2010, s. 40. Lata 90. to także wielki wzrost sprzedaży płyt na Tajwanie, kiedy to gwiazdy takie tak Hongkończyk Jacky Cheung (張學友) oraz piosenkarka A-Mei (阿妹) osiągali milionowe nakłady swoich albumów.