Zgodnie z założeniem projektowym rozciągający się na zachód od pałacu Saskiego ogród miał obrys latawca, którego osiami były dwie krzyżujące się aleje, spośród których główna oś (Oś Saska) była zwieńczona od zachodu głównym wejściem do Ogrodu Saskiego – Żelazną Bramą (główną wśród kilku bram w bastionowym murze otaczającym ogród).
Żelazna Brama została zamówiona przez króla Augusta II w 1724 roku. Autorami projektu bramy (podobnie jak całego ogrodu) byli najprawdopodobniej Matthäus Daniel Pöppelmann, Carl Friedrich Pöppelmann (jego syn) lub Joachim Daniel Jauch. Wzniesiono ją w 1735 roku. Wchodząc przez nią do ogrodu zwiedzający stawali przed Wielkim Salonem (wzniesionym nad Osią Saską około 1725 roku). Brama została nazwana żelazną, mimo że z tego materiału wykonano jedynie jej ruchome skrzydła.
Skrzydła bramy wykonano z kutego żelaza. Każde ze skrzydeł miało około 1 m szerokości i 3,5 m wysokości. Szerokie na 2 m filary bramy miały wysokość ok. 5 m.