Z ich ramienia współorganizował tajne wyjazdy do Rosji Sowieckiej. Wszedł w skład organizacji antybolszewickiej „Centr diejstwija”. Redagował pismo „Now´”, przerzucane nielegalnie do ZSRR. W kwietniu 1922 roku przekroczył granicę polsko-radziecką, przedostając się do Kijowa, gdzie rozwinął działalność antysowiecką w kierunku zorganizowania „rewolucji narodowej”. Tworzył konspiracyjne jaczejki. Latem 1923 roku kijowskie struktury organizacji „Centr diejstwija” zostały rozbite przez OGPU, w związku z czym Wakar powrócił do Paryża. Od 1924 roku pisał artykuły do pisma „Poslednije nowosti”. Po pewnym czasie stanął na czele oddziału informacyjnego, a następnie objął funkcję sekretarza redakcji pisma. Zajmował się też tłumaczeniem na język rosyjski publikacji francuskich i angielskich. W 1926 roku został członkiem Biura do Spraw Łączności Prasy z Prezydium rosyjskiego zjazdu zagranicznego w Paryżu. Działał w Związku Pisarzy i Dziennikarzy Rosyjskich we Francji. Przewodniczył komisji rewizyjnej Związku Prasy Zagranicznej we Francji. W 1938 roku współorganizował Stowarzyszenie Badań nad Narodami Rosji. Po zajęciu Francji przez wojska niemieckie latem 1940 roku, wyemigrował do USA. Wykładał na uniwersytecie w Bostonie. Nauczał języki rosyjski i białoruski.