95.
Równie ważny okazał się późniejszy konflikt z klasztorem Eihei-ji.
Historia klasztoru Pierwotną nazwą klasztoru była Morooka-dera (諸岳寺). Była to mała kaplica szkoły shingon w obrębie Morooka Hiko Jinja - lokalnej świątyni w dystrykcie Fugeshi w północnej części Półwyspu Noto wybudowana w 740 roku przez Gyōkiego (668–749), mistrza szkoły shingon. Zwykle takie kaplice nie wymagały nawet stałego kapłana. Jednak w 1296 roku lokalny urzędnik wojskowy darował kaplicy obszar ziemski, z którego dochód wystarczał na wsparcie stałego kapłana. Został nim mistrz ezoterycznych rytuałów - ajari Jōken, który pozostał w tej świątyni przez 25 lat. Jednak w 1321 roku Moroooka Hiko Jinja została przeniesiona w inne miejsce w sąsiedniej posiadłości, Jōken również się przeniósł i założył nowy klasztor znany jako Hōsen. Jego byłą kaplicę powierzył opiece Keizana.
Keizan zamiast opiekować się tylko kaplicą, natychmiast latem 1321 roku ogłosił konwersję Morooka do szkoły zen. Napisał krótki traktat Sōji-ji chūkō engi (Historia ożywienia Sōji-ji), w którym argumentowałW zasadzie była to zapewne forma usprawiedliwienie się o korzyściach jakie ta konwersja przyniosła. Zwykle rok 1321 jest uznawany za początek Sōji-jiWilliam M. Bodiford. Sōtō Zen in Medieval Japan. Str. 97, 98.