W późniejszych latach zostały wstawione w świątyni dwa rzędy dębowych ławek. Nowy ołtarz główny został umieszczony w kościele w październiku 1892 roku. W 1893 roku świątynia wzbogaciła się o duży konfesjonał w prezbiterium i wielki, drewniany krzyż w kruchcie. Został zbudowany także ołtarz św. Antoniego i zostały zmodernizowane organy. Prace te zostały wykonane w czasie urzędowania księdza proboszcza Ludomira-Dunin Wolskiego. Świątynia przetrwała I wojnę światową, natomiast w czasie II wojny światowej hitlerowcy urządzili w niej magazyn. Kościół nie doznał jednak większych uszkodzeń. W 2004 roku świątynia otrzymała relikwie św. Wojciecha, patrona parafii i Raciąża, sprowadzone z Gniezna.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Wojciecha Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny Kategoria:Kościoły w diecezji płockiej Kategoria:Architektura neogotycka w województwie mazowieckim Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie płońskim Kategoria:Obiekty sakralne w Raciążu Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1886 Kategoria:Zabytki nieruchome w Raciążu Kategoria:Chrześcijaństwo w Raciążu