Od marca 1919 był ekspertem spraw historycznych i prawnych delegacji polskiej na konferencję pokojową w Paryżu.
W czerwcu 1919 został mianowany posłem nadzwyczajnym i ministrem pełnomocnym w Christianii (Oslo), funkcję sprawował do 1 kwietnia 1921, gdy powrócił do centrali i pracował w Wydziale Ogólnym Departamentu Dyplomatycznego MSZ. W okresie pobytu na placówce ożenił się z Wenche Krystyną z Grove-Prebensenów, córką norweskiego dyplomaty i polityka.
18 lutego 1922 został mianowany posłem nadzwyczajnym i ministrem pełnomocnym w Brazylii, 18 maja złożył listy uwierzytelniające prezydentowi Epitacio da Silva Pessoa.
Odwołany z Rio de Janeiro 1 stycznia 1924, 30 września 1924 zwolniony z MSZ. Wytoczył trwający kilka lat proces Ministerstwu o zwolnienie z pogwałceniem pragmatyki służbowej (był pracownikiem etatowym); na początku lat trzydziestych proces wygrał i otrzymał zaległe pobory, lecz do czynnej służby dyplomatycznej nie powrócił.