Objął dowództwo 1 Gwardyjskiego Mieszanego Pułku Piechoty. Następnie dowodził 2 Gwardyjskim Mieszanym Pułkiem Piechoty, zaś od lutego 1920 r. ponownie 1 Gwardyjskim Mieszanym Pułkiem Piechoty. Uczestniczył w Marszu Bredowskim, w wyniku którego wraz z pozostałymi wojskowymi został internowany w Polsce. Na przełomie sierpnia/września tego roku przewieziono go na Półwysep Krymski, gdzie służył w kubańskiej aleksiejewskiej szkole wojskowej. W listopadzie wraz z wojskami Białych został ewakuowany do Gallipoli, gdzie został członkiem Klubu Morskiego. Na emigracji zamieszkał w jugosłowiańskim Kotorze. Po pewnym czasie przeniósł się do Francji. Podczas II wojny światowej przybył do III Rzeszy, gdzie współorganizował nabór Białych Rosjan do kolaboracyjnych oddziałów wojskowych w służbie niemieckiej. Pod koniec wojny został aresztowany przez Sowietów, po czym osadzono go w obozie pod Gdańskiem, gdzie zmarł krótko po zakończeniu wojny.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Bibliografia Siergiej W. Wołkow, Офицеры российской гвардии: Опыт мартиролога, 2002