Morfologia Tworzy listkowatą plechę, która do podłoża jest luźno przyrośnięta, cała, lub przynajmniej na obrzeżach podnosząca się. Pojedyncza plecha osiąga średnicę do 6, wyjątkowo do 10 cm i zbudowana jest z zaokrąglonych płatów. Krótkie, zaokrąglone i nieznacznie wydłużone odcinki tej plechy o szerokości 1–4(7) mm nieznacznie zachodzą na siebie. Powierzchnia górna jest blado-oliwkowa, ciemnobrązowa, czerwono-brązowa, gładka lub nieco pomarszczona. Zazwyczaj jest matowa, czasami słabo błyszcząca, zwłaszcza w pobliżu końców płata, często dość mocno oprószona. Występują na niej mało wyraźne pseudocyfelle i dość równomiernie rozproszone niewielkie izydia. Mają postać stożkowatych, niezwężonych u podstawy brodawek o długości 1–1,5 mm i średnicy 0,03-0,2(-0,4) mm. Dolna powierzchnia ma barwę od jasno żółtobrązowej do ciemnobrązowej, a nawet czarnej. Jest jaśniejsza przy obwodzie, często jasno lub ciemno nakrapiana, gładka lub nieregularnie pomarszczona, matowa lub lekko błyszcząca. Reakcje barwne: górna kora K–, C–, KC–, rdzeń K–, C–, KC–.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Przylepniczka wytworna · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.