Lata 1918–1939 Po rozwiązaniu I Korpusu Polskiego gen. Dowbora-Muśnickiego w połowie 1918 r. wrócił na Wołyń. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1919 r. został powołany do służby w Wojsku Polskim, gdzie służył w stopniu sierżanta. Brał udział w walkach z bolszewikami w 2 kolumnie samochodowej, plutonie pancerno-motorowym, w którego skład wchodził między innymi samochód pancerny Garford-Putilov „Dziadek”, zdobyty na bolszewikach. Po zakończeniu wojny polsko-bolszewickiej Edmund Malinowski brał jeszcze udział w III powstaniu śląskim, jako łącznikWspomnienia Edmunda Malinowskiego w genealogii rodziny, s. 101, 1997 r., rękopis.. Po zakończeniu powstania śląskiego został oddelegowany do pracy w policji, w Warszawie przy ul. Hożej 30. Tam miał wypadek samochodowy i został zwolniony. Wrócił na Wołyń, gdzie krótko pracował w Urzędzie Skarbowym w Równem. W tym czasie ukończył kurs nauczycielski i od końca 1921 r. pracował jako nauczyciel i kierownik w szkołach powszechnych: w Hubinie (gm. Kisielin, pow. Łuck), Rudni (gm. Rożyszcze, pow. Łuck) w Sokólu (gm. Rożyszcze, pow. Łuck), biorąc czynny udział w pracach Związku Nauczycielstwa Polskiego Szkół Powszechnych. W 1927 roku ukończył 6 miesięczny kurs dla oficerów rezerwy we Włodzimierzu Wołyńskim otrzymując (nostryfikując) stopień sierżanta. Na początku 1931 r.