Od marca 1919 zastępca generalnego delegata rządu RP na Kraków, po utworzeniu 1 września 1921 Urzędu Wojewódzkiego Krakowskiego szef wydziału w Urzędzie Wojewódzkim i wicewojewodą. Od 16 listopada 1923 pełnił obowiązki wojewody po urlopowanym z powodu tzw. wypadków krakowskich Kazimierzu Gałeckim. 8 marca 1924 mianowany wojewodą krakowskim, funkcję sprawował do 7 czerwca 1926, gdy po przewrocie majowym został przeniesiony na emeryturę.
2 maja 1923 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski „za długoletnią, wyjątkowo gorliwą i nieskazitelną pracę zawodową”•.
Życie prywatne Był żonaty z Teofilą z Lewickich, primo voto Szaszkiewicz – synową Hryhorija Szaszkewycza. Dzieci nie doczekał się. Do drugiej wojny światowej mieszkał w Krakowie, następnie przeprowadził się do Przemyśla, gdzie zmarł. Pochowano go wraz z żoną na Cmentarzu Głównym w Przemyślu w grobowcu rodzinnym Cyryla Czerlunczakiewicza.
Przypisy
Bibliografia Kowalikowski Władysław w: Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej (redakcja naukowa Jacek M.Majchrowski przy współpracy Grzegorza Mazura i Kamila Stepana), Warszawa 1994, wyd.