Po wyjściu na wolność długo pozostawał bez możliwości pracy w zawodzie. Został także wysiedlony z Gdyni. Do miasta tego powrócił dopiero w 1956 r. i po uzyskaniu rehabilitacji w 1958 podjął pracę w Zespole Adwokackim nr 2. Zmarł po długiej i ciężkiej chorobie, której nabawił się podczas pobytu w więzieniu. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na Starym Cmentarzu w Starogardzie Gdańskim.
Przypisy
Bibliografia M. Burczycka-Woźniak, Przedwojenny-nietykalny, [w:] „Dziennik Bałtycki”. Specjalny Dodatek Miejski z 6-7 maja 2000 B. Jajkowska, Saga rodu Stankiewiczów. Kolos u stóp Kamiennej Góry, [w:] „Dziennik Bałtycki”, nr: 94/203A (17579A) z 1 września 2002 W. Jóźwicki, Leon Józef Stankiewicz, [w:] Słownik Biograficzny Adwokatów Polskich, t. III, z. 1, Warszawa 2018 K. Małkowski, Dom z prezydenckim sekretem. Świętojańska 53. Adwokacka kamienica, [w:] „Dziennik Bałtycki” z 11 lipca 1997 K. Masłoń, Maturzyści z Drohobycza, [w:] „Rzeczpospolita”, nr: 1(52) z 27 stycznia 2011 E. Ostrowska, Gdynia. Miasto i ludzie, Gdynia: Oficyna Wydawnicza Miniatura, 2003 B. Rusinek, Z. Szczurek, Dzieje drugiej konspiracji niepodległościowej na Pomorzu Gdańskim w latach 1945-1956, Sopot: Curenda, 1999 B. Rusinek, Z. Szczurek, Konspiracja niepodległościowa w Gdyni w latach 1945-1956, Sopot: Currenda, 2007 M. Sokołowska, I.