W 1937 roku rozpoczął studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej.
We wrześniu 1939 roku został zmobilizowany jako wachmistrz i walczył ze swoim macierzystym pułkiem w 1 szwadronie zapasowym rotmistrza Smolicza. Brał udział w bitwie pod Krasnobrodem. Po rozbiciu części pułku pod Suchowolą wrócił do Warszawy. Przez pierwsze dwa lata pracował w firmie budowlanej ojca. W 1942 roku wstąpił do Armii Krajowej. Dostał przydział do 1 pułku strzelców konnych AK, który został odtworzony w Warszawie i w obwodzie garwolińskim. Ciszewski należał do obwodu garwolińskiego. W 1942 roku uczęszczał na tajne wykłady podchorążówki. Stworzył 5-osobową sekcję, którą szkolił w zakresie znajomości broni i regulaminów.
W dniu wybuchu powstania warszawskiego jego pułk został przemianowany na Dywizjon „1806” i podlegał dowództwu batalionu „Łukasiński”. 1 sierpnia z dywizjonem uderzył z ul. Burakowskiej na Stawki. Później walczył na Woli (róg Wolskiej i Młynarskiej). 2 sierpnia na ul. Okopowej to najprawdopodobniej on rozbił jeden z dwóch pierwszych niemieckich czołgów „Pantera”Ponieważ zdobycie czołgu typu PzKpfw. V „Panther” odbyło się w miejscu koncentracji Batalionu „Zośka”, we wcześniejszej literaturze zdobycie tego czołgu było przypisywane temu batalionowi.