Początkowo działania felibrów ograniczały się tylko do dialektu prowansalskiego, ale już pod koniec XIX wieku Związek otoczył opieką pozostałe dialekty Południa: gaskoński, langwedocki, limuzyński, owerniacki i vivaroalpejski (prowansalski alpejski). Dużą rolę w rozwijaniu miejscowych dialektów odegrali wybitni pisarze związani z poszczególnymi krainami geograficznymi: Michel Camélat i Simin Palay (Gaskonia, Béarn), Albert Arnavielle i Justin Bessou (Langwedocja), Arsène Vermenouze (Owernia), Joseph Roux i Paul Louis Grenier (Limousin). Związek Felibrów najaktywniej działał w Prowansji, gdzie przyłączyli się do niego między innymi Félix Gras, Xavier de Fourvière, Auguste Marin, Joseph d'Arbaud, Marie Mauron, André Chamson, Marcelle Drutel i Charles Galtier. Obecnie stowarzyszenie obejmuje swoim zasięgiem 32 francuskie departamenty, w których mówi się językiem oksytańskim.
Struktura Związku W pierwszym statucie z roku 1862 zaznaczono, że do Związku może należeć tylko ograniczona liczba felibrów rozdzielonych między 7 sekcji.