22 lipca 1919 zbiegł z obozu we Frankfurcie nad Odrą i wrócił do Polski.
22 sierpnia 1919 ponownie wstąpił do 1 pułku Ułanów Krechowieckich. 7 września 1919 został przeniesiony do Szwadronu Przybocznego Naczelnika Państwa, w którym służył jako wachmistrz – szef szwadronu w okresie od 13 grudnia 1919 do 26 maja 1926 (19 grudnia 1922 pododdział przemianowany został na Szwadron Przyboczny Prezydenta Rzeczypospolitej). W wojnie polsko-bolszewickiej brał udział w walkach na froncie wołyńskim od kwietnia do czerwca 1920. Za wykazanie podczas tej wojny m.in. „osobistej odwagi i męstwa”, w 1921 otrzymał order „Virtuti Militari” V klasy. Po ukończeniu w 1927 Szkoły Podoficerów Zawodowych Kawalerii w Jaworowie pracował w Ministerstwie Spraw Wojskowych. Następnie w latach 1928–1931 służył w 1 pułku szwoleżerów Józefa Piłsudskiego. 21 września 1931 został przeniesiony do 1 pułku strzelców konnych w Garwolinie. Był oficerem oświatowym pułku od 13 lipca 1935. Został awansowany do stopnia chorążego 1 lutego 1936.