Po powrocie na południe Chin zaczął publicznie występować jako mistrz chan szkoły caodong. Prowadził klasztor Shouchang w Xincheng w prefekturze Jianchang prowincji Jiangxi. Ożywił ten prawie już nie działający klasztor i odbudował go. W przeciwieństwie do innych rekonstrukcji klasztorów, przy których korzystano z finansowej pomocy donatorów, Wuming odbudował klasztor dzięki pracy wszystkich mnichów klasztoru. Miał olbrzymi szacunek dla pracy, co przyniosło mu epitet „starożytny Budda z klasztoru Shouchang”Jiang Wu. Enlightenment in Dispute. s. 96..
Jego styl nauczania był określany jako „pojedyncze podnoszenie w górę” (chiń. danti xiangshang). W jego zapisanych wypowiedziach (chiń. yulu) znajduje się wiele spotkaniowych dialogów z uczniami. Nie był przy tym pozbawiony humoru, o czym świadczy jego zachowanie w czasie ceremonii wejścia do budynku. Jeden z zarządzających mnichów zapowiedział: „Proszę, kontemplujcie najwyższe znaczenie!” Wuming krzyknął wtedy: „Czy tłumy rozumieją najwyższe znaczenie?