Valeriano Weyler y Nicolau, markiz Teneryfy, książę Rubí (ur. 17 września 1838, zm. 20 października 1930) – hiszpański generał, gubernator generalny Filipin w latach 1888–1891, zarządca Kuby od 1896 do 1897, wielokrotny minister wojny: od 1901 do 1902, w 1905 i od 1906 do 1907, który z powodu swej brutalności w stosunku do rebeliantów, jaką przejawiał podczas powstania kubańskiego w 1898, pośrednio przyczynił się do przystąpienia Stanów Zjednoczonych do wojny z Hiszpanią, a po powrocie do kraju usiłował obalić rząd.
Życiorys Działalność wojskową rozpoczął już w młodości. W 1868 uczestniczył w tłumieniu powstania kubańskiego przeprowadzanego pod wodzą Carlosa Manuela de Céspedesa del Castillo. Przebywał na Kubie do 1872. Kiedy wrócił do Hiszpanii, uczestniczył w tłumieniu kolejnego powstania, tym razem karlistów. Od 1878 do 1883 odbywał służbę na Wyspach Kanaryjskich, gdzie był gubernatorem wojskowym. Następnie był na Balearach i Filipinach, gdzie brał udział w tłumieniu jeszcze jednego powstania – było ono wymierzone przeciwko Hiszpanom.