Herodot thumb|320px|Jasno ubarwione, przypominające tarpana koniki polskie w rezerwacie Oostvaardersplassen w Holandii. Po raz pierwszy wspomniał o tym obszarze Herodot w swoich Dziejach (ok. 450-420 p.n.e., Hdt. 4.52.1), nie podając jego nazwy. Określił je jako ogromne jezioro w Scytii, z którego wypływa rzeka Hypanis (Boh, czyli Bug Południowy). Herodot wspomina również o białych dzikich koniach pasących się na jego brzegu.
Były to prawdopodobnie tarpany w szacie zimowej. Do takich wniosków doszedł inicjator prac hodowlanych nad restytucją tarpana leśnego i badacz konika polskiego, profesor Tadeusz Vetulani. Inni autorzy zwracają uwagę na to, że greckie słowo leucos nie oznacza "biały", ale "jasny", co odpowiadałoby myszatemu zabarwieniu futra tarpanów. Istnieje również hipoteza, według której mogło być to stado białych koni hodowanych w celach kultowych.
Uważa się, że jezioro opisane przez Herodota, to Bagna Amadockie.
Ptolemeusz Następnie w II w. n.e. Ptolemeusz umieścił je na mapie w Sarmacji europejskiej (Geografia, Księga III, rozdział V oraz ósma mapa Europy).