Jak zauważył, meteor był widoczny przez około trzydzieści sekund, a za jego główną częścią leciało kilka mniejszych obiektów. Słychać też było dudniący dźwięk, który Cavallo porównał do odległego grzmotu. Inni świadkowie, m.in. Alexander Aubert i Richard Lovell Edgeworth, relacjonowali, że obiekt miał czerwony i niebieski kolor.
Relacje innych świadków były często niespójne, a nawet dziwaczne. Czasopismo „London Magazine” przytoczyło list pewnego porucznika stacjonującego na brytyjskim okręcie wojennym na północ od Irlandii, który napisał, że widział meteor poruszający się wzdłuż północnego wschodu, który następnie cofnął się i leciał w przeciwnym kierunku. Autor artykułu dodał, że posiadał jeszcze kilka innych relacji, ale były one niespójne i wzajemnie się wykluczały.
Gilbert White napisał w 1787 roku, że zapamiętał „zdumiewające i nadzwyczajne" lato 1783 roku jako „pełne okropnych zjawisk” niepokojących meteorów i przerażających grzmotów, które trapiły różne hrabstwa tego królestwa.
Ryciny Jednym z pięciu towarzyszy Cavallo na tarasie zamku w