I 1936 skierowany na stanowisko sekretarza Komitetu Obwodowego Komunistycznego Związku Młodzieży Zachodniej Ukrainy (KZMZU) Przemyśl, Stryj, Drohobycz, później został pomocnikiem montera w fabryce instalacji centralnego ogrzewania w Warszawie. Od XII 1936 członek Centralnej Redakcji KC KPP. 1937 przez kilka miesięcy więziony w więzieniu centralnym w Warszawie, po zwolnieniu został członkiem Komitetu Warszawskiego KZMP. IX 1939 przedostał się do Białegostoku, gdzie był nauczycielem matematyki w gimnazjum i (do 1940) zastępcą przewodniczącego Związku Nauczycielskiego. Później kierował oddziałem redakcji „Sztandaru Wolności” w Białymstoku. VI 1941 wstąpił ochotniczo do Armii Czerwonej, gdzie był intendentem, później pracownikiem Zarządu Politycznego Frontu Zachodniego. 1942 przyjęty do WKP(b) z zaliczeniem stażu partyjnego od 1928. XI 1943 na własną prośbę przeniesiony do PSZ w ZSRR, gdzie służył w Zarządzie Polityczno-Wychowawczym I Korpusu WP a III 1944 zastępcą komendanta Szkoły Oficerów Polityczno-Wychowawczych w stopniu podpułkownika. VI 1944 odwołany z wojska przez władze PPR i przeniesiony na stanowisko funkcjonariusza Centralnego Biura Komunistów Polski. Od jesieni 1944 do III 1946 przedstawiciel KC PPR w Moskwie, zajmował się m.in. sprawami zwolnień z obozów represjonowanych w ZSRR komunistów i repatriacją.