Z dniem 15 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem, tymczasowo, stopnia podporucznika nadanego przez generała majora Bolesława RojęDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 6 z 21 stycznia 1919, poz. 238.. W latach walk z lat 1918–1921 służył w szeregach 4 pułku piechoty Legionów. W tym okresie wziął do niewoli łącznie ok. 400 jeńców, przejął cztery działa i 30 karabinów maszynowych. 17 lutego 1919 we Lwowie został ranny.
3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od dnia 1 czerwca 1919 i 281. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 10 lipca 1922 został zatwierdzony na stanowisku pełniącego obowiązki dowódcy III batalionu 4 pułku piechoty Legionów w Kielcach. 31 marca 1924 roku awansował do stopnia majora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 89. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Po awansie na majora został zatwierdzony na stanowisku dowódcy batalionu. Z dniem 25 października 1924 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy 11 batalionu granicznego. W styczniu 1928 został przeniesiony z KOP do 25 pułku piechoty w Piotrkowie na stanowisko dowódcy III batalionu. W kwietniu tego roku został przeniesiony do 12 pułku piechoty w Wadowicach na stanowisko dowódcy III batalionu, detaszowanego w Krakowie.