26.
W drugiej połowie XII wieku opatem świątyni został chiński mistrz chan Daxiu Zhengnian (Shōnen Daikyū, 1214–1289).
W 1265 roku oskarżono chińskiego mistrza chan Lanxi Daolonga o szpiegostwo na rzecz mongolskich władz Chin. Po jego odwołaniach pozwolono mu przez jakiś czas przebywać w Jufuku-ji.
Ostatnia klasyfikacja świątyń systemu gozan powstała w czasie panowania sioguna Yoshimitsu Ashikagi (1358–1408) i składała się dwu równoległych części: pięciu świątyń Kioto i pięciu Kamakury. Jufuku-ji zajmowała w części Kamakury trzecią pozycję, a „pierwszą świątynią w kraju” była Nanzen-jiHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. Japan. Str. 151.
Obecnie jest to mała świątynia należąca do linii Kenchō-ji, ale w czasach rozkwitu w jej skład wchodziło 14 świątyń. Obiektem kultu jest Shaka Nyorai (Budda Siakjamuni).
Za głównym budynkiem znajdują się skalne groby (jap. yagura), w których pochowano wszystkich głównych mnichów świątyni. Znajdują się tu także groby: poety haiku Kiyoshiego Takahamy (1874–1959), pisarza Jirō Osaragi (1897–1973), brytyjskiej hrabiny Iso Mutsu (1867–1930).
Adres klasztoru 17-7 Ogigayatsu 1-chome, Kamakura, Kanagawa 248-0011
Przypisy
Bibliografia
Galeria
Kategoria:Japońskie świątynie zen Kategoria:Klasztory buddyjskie w Kamakurze Kategoria:Świątynie buddyjskie w Kamakurze Kategoria:Zabytki w Kamakurze