W 1959 ponownie można ją było zobaczyć na ekranie – w epizodycznej roli pianistki w filmie Mis padres se divorcian.
Inne utwory skomponowane przez Consuelo Velásquez to np.: „Déjame Quererte”, „Amar y vivir”, „Será Por Eso”, „Aunque Tengas Razón”, „Enamorada”, „Anoche”, „Ser y No Ser”, „Donde quiera”, „Corazón”, „¡Qué Divino!”, „Verdad Amarga”, „Pecado”, „La Que Se Fue”, „No Me Pidas Nunca”, „Pasional”, „Que Seas Feliz”, „Franqueza”, „Orgullosa y Bonita”, „Yo No Fui”, „Amor Sobre Ruedas”, „Enamorado Perdido”, „Te Lo Dije”, „Los Pequeños Detalles”, „Tenaz Obsesión”, „Pensarás En Mí”, „No Volveré”, „Al Nacer Este Día”. Dwie melodie napisała Consuelo Velázquez dla swoich synów: „Chiqui-Chiqui” dla Mariano, a dla Sergio – „Cachito”. Żadna z jej późniejszych kompozycji nie osiągnęła takiej popularności, jaką zdobyło „Besame mucho”, najpopularniejsza na świecie piosenka meksykańska wykonywana przez setki artystów na całym świecie (w Polsce nagrywane często pod tytułem „Całuj mnie mocno”, z tekstem Henryka Rostworowskiego).
W latach 1979–1982 Consuelo Velázquez była członkiem meksykańskiego parlamentu.