W tym okresie od południowo-wschodniej strony kompleksu dobudowany został trzeci dziedziniec (zamek dolny) wraz z bramą i stanowiskiem artyleryjskim. Po zachodniej stronie zlokalizowana została fosa. W 1569 roku król Maksymilian II przekazał rezydencję pod zarząd rodziny Nádasdy. Franciszek Nádasdy zakupił zamek na własność w 1602, a po jego śmierci w 1604 odziedziczyła go jego żona Elżbieta Batory, która zamieszkała w nim na stałe. Nowa właścicielka przeszła do historii jako domniemana sadystyczna morderczyni i po procesie sądowym została skazana na dożywocie na terenie zamku, gdzie zmarła w 1614 roku. W kolejnych latach znaczenie militarne twierdzy zmalało, niemniej przeszła ona remont w latach 1664-1670. Około 1670 została skonfiskowana i powróciła na własność królewską, doznała jednak strat podczas egzekucji tej decyzji i rozpoczął się jej stopniowy upadek. Kolejne zniszczenia zostały dokonane podczas antyhabsburskiego powstania, kiedy twierdza została na krótko zdobyta przez wojska Franciszka Rakoczego w 1708 roku, jak również w wyniku pożaru w 1799. Od czasu utraty rezydencji przez ród Nádasdych, jej właścicielami były rodziny Forgách, Bercsényi, Erdődy, Brunner i Springer. Obecnie ruiny stanowią atrakcję turystyczną.