Studia magisterskie ukończył w 1933, otrzymując uprawnienia nauczyciela szkoły średniej, po czym podjął pracę w szkolnictwie wileńskim. Pełnił stanowisko profesora Seminarium Nauczycielskiego im. Tomasza Zana, nauczyciela historii w gimnazjum im. Adam Mickiewicza, wykładał historię w Wileńskim Instytucie Pedagogicznym oraz Seminarium Prawosławnym. Jako nauczyciel pracował do roku szkolnego 1939/1940, do czasu zamknięcia szkół przez władze litewskie. W trakcie pracy nauczycielskiej był aktywny politycznie w PPS, związkowo w ZNP. Jednocześnie prowadził wspólnie z Jerzym Ordą badania historyczne nad Wielkim Księstwem Litewskim. Od września 1939 czynny w niepodległościowym ruchu konspiracyjnym. Początkowo jako przedstawiciel ZNP w Komitecie "Polskim" grupującym reprezentantów środowisk politycznych. Uczestnik Organizacji Socjalistyczno-Niepodległościowej „Wolność”. W grudniu 1939 przesłuchiwany był przez litewską policję.
W lipcu 1940, po wkroczeniu Rosjan na Litwę, Krawiec według niektórych relacji był z ramienia PPS-WRN zastępcą delegata rządu polskiego w Londynie. Brak jednak potwierdzenia tego faktu w innych materiałach. 12 lipca 1940 został aresztowany i osadzony w więzieniu na Łukiszkach.