Te cechy oraz duże w cesarskiej marynarce wojennej doświadczenie żeglarskie spowodowały, że przeszedł on do historii jako dowódca żaglowego krążownika pomocniczego „Seeadler”.
SMS „Seeadler” thumb|Mapa rejsu „Seeadlera” i pozycje statków (1–2 Północny Atlantyk, 3–11 Środkowy Atlantyk, 12–14 Pacyfik) Zwodowany w 1878 r. w Szkocji stalowy trzymasztowy stalowy żaglowiec „Pass of Balmaha”, płynąc z amerykańską załogą został skonfiskowany przez Niemców, a następnie według wskazówek Lucknera przerobiono go na krążownik pomocniczy i ucharakteryzowano na norweski żaglowy drewnowiec „Inna”. Okręt został wyposażony w wysokoprężny silnik pomocniczy o mocy 900 KM, ukryte schowki na broń, pomieszczenia dla powiększonej załogi i jeńców, oraz dwa działa kal. 105 mm, zainstalowane na lukach ładowni, które zamaskowano pod ładunkiem pokładowym drewna. Uzbrojenie uzupełniały dwa ukryte ciężkie karabiny maszynowe i broń palna załogi.