Ofensywa rozpoczęła się pod koniec listopada. Na lewym skrzydle w kierunku na Patay posuwał się XVI Korpus zwycięzcy spod Coulmiers, generała Antoine'a Chanzy'ego, na prawym skrzydle jednostki XVII Korpusu miały sforsować Loarę w Gien i posuwać się w kierunku Orleanu. Na ich drodze znalazły się liczące około 35 000 ludzi prusko-bawarskie oddziały wielkiego księcia Fryderyka Franciszka II.
Generał de Sonis dysponował w teorii 845 oficerami i 43 803 żołnierzami, 93 działami i 4246 końmi. W rzeczywistości XVII Korpus był dopiero w trakcie organizacji, część jednostek działała na innych teatrach operacyjnych, a dywizja gen. de Flandre'a nie dotarła jeszcze na miejsce koncentracji w miasteczku Villepion. Walczący pod sztandarem Serca JezusowegoSztandar wyhaftowały zakonnice z klasztoru w Paray-le-Monial; wokół Serca Gorejącego biegł napis „Coeur sacré de Jésus sauvez la France”, Suchacki, s. 181. oddział „ochotników z zachodu” składał się z żuawów dawnej armii papieskiej i żołnierzy Legii Cudzoziemskiej, a sformowany został przez pułkownika Athanase'a Charette'a, który w roku 1867 prowadził swych żuawów do ataku przeciw garibaldczykom w bitwie pod Mentaną.