Po przeniesieniu do rezerwy 31 sierpnia 1922 powrócił do Lwowa i rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki. Podczas studiów pracował w Mechanicznej Stacji Doświadczalnej, wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej i Związku Strzeleckiego. Po ukończeniu nauki i otrzymaniu dyplomu w 1926 wyjechał do Poznania i podjął pracę w Zakładach Cegielskiego. Dość szybko przeniósł się do Sosnowca, tam pracował jako asystent w kopalni węgla Milowice. W 1929 otrzymał stanowisko kierownicze w odlewni żelaza „Zieleniewski-Fitzner-Gampler” w Dąbrowie Górniczej, a następnie po otrzymaniu stypendium Funduszu Kultury Narodowej wyjechał do Berlina, gdzie pogłębiał wiedzę z zakresu metaloznawstwa, naukę kontynuował w Zurychu. Po powrocie do Polski w 1930 ponownie zamieszkał w Poznaniu i pracował w Zakładach Cegielskiego, początkowo był asystentem kierownika, a następnie kierownikiem odlewni żeliwa, staliwa i metali nieżelaznych. 2 stycznia 1932 awansował na kapitana rezerwy i podlegał 57. pułkowi piechoty wielkopolskiej. W 1935 powrócił do Lwowa, został członkiem Towarzystwa Politechnicznego, podjął pracę na Politechnice w Mechanicznej Stacji Doświadczalnej, pracował tam również po wkroczeniu Armii Czerwonej.