W 1963 roku, gdy wojskowi zgodzili się na przeprowadzenie wolnych wyborów, wystartował w nich, jako kandydat Radykalnej Unii Obywatelskiej (UCR - Unión Cívica Radical). Zwyciężył, uzyskując 27% głosów. Jako prezydent przejął kraj borykający się ze znacznym kryzysem gospodarczym, jednak nagła zmiana sposobu zarządzania wywołała pierwsze oznaki poprawy sytuacji. Illia bezskutecznie starał się nie dopuścić do ponownego zjednoczenia peronistów, mających poparcie w związkach zawodowych, z ich przebywającym na wygnaniu, liderem. W 1966 roku peroniści wsparli wojskowy przewrót, po którym władzę przejął wódz naczelny armii Juan Carlos Onganía.
Przypisy
Bibliografia Biografias y Vidas (hiszp.)
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Buenos Aires Kategoria:Argentyńscy lekarze Kategoria:Pochowani na Cementerio de la Recoleta Kategoria:Prezydenci Argentyny Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1983