Precedencja tytułów Najważniejsze są tytuły odnoszące się do osób obdarzonych funkcjami publicznymi. Kolejna zasadą jest też, że ważniejsze są tytuły, których nie można stracić, a więc ważniejsze od republikańskich są monarsze, od tytułów wojskowych naukowe. Te ostatnie uważa się również za ważniejsze od dziedzicznych tytułów arystokratycznych.
Zasady ogólne Niektóre tradycyjne zasady savoir-vivre tytułowania to przykładowo: w swobodnych stosunkach towarzyskich wykazujemy umiar w tytułowaniu; nie wymieniamy własnego tytułu, jeśli przedstawiamy się sami; w nagłówku korespondencji nie skraca się takich tytułów jak: dyrektor, redaktor, profesor („Pan Dyr.”, „Panie Prof.”), wyjątek: doktor, magister, inżynier, np. „Pan dr”, „Pan mgr”, „Pan mgr inż.”; w zwrotach ze słowami Pan/Pani najczęściej dodajemy Szanowny.../Szanowna..., lub dobitniej Wielce Szanowny.../Wielce Szanowna...; herby szlacheckie stanowią człon nazwiska, np. „Jan Zawisza-Iksiński”; formy „imię tytuł nazwisko”, np. „Aleksander hrabia Fredro”, w dzisiejszych czasach raczej nie używa się; nie łączy się tytułów, np.