Rozród Lęgi, w małych koloniach liczących 6–20 par, zależne od poziomu wody, przypadają na okres od końca maja do początku czerwca. Gniazda, budowane w płytkim zagłębieniu i wyłożone trawą, są oddalone od siebie od 4 do 350 m. Szlamce często gniazdują razem z rybitwami białoskrzydłymi (Chlidonias leucopterus). Samica składa 2 (rzadziej 3) jaja. Okres inkubacji trwa 22 dni, wysiadują obydwoje rodzice. Gniazda często niszczone są przez powodzie (nawet do 75%) lub rozdeptywane przez bydło.
Status i ochrona W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody szlamiec wielki został zaliczony do kategorii NT (bliski zagrożenia). Liczebność populacji szacuje się na 20–30 tysięcy dorosłych osobników, a jej trend nie jest znany. Zagrożeniem dla tego gatunku jest utrata terenów lęgowych na skutek osuszania terenów podmokłych na potrzeby rolnictwa lub ich wysychania na skutek zmian klimatycznych. Utrata i degradacja terenów podmokłych wzdłuż trasy migracji tych ptaków może stanowić dla nich potencjalne zagrożenie.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Bekasowate Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Ptaki Australii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1848 roku Kategoria:Taksony opisane przez Edwarda Blytha