Sens kazania pokazuje streszczenie głównej idei. Literacko najważniejsza część jego kazań jest materiał narracyjny, z którym ilustruje zawartość ideową, o której mu przede wszystkim chodzi. Ten materiał zręcznie formuje, z poczuciem malowniczości, drastyczności bądź humoru opowiadanych historii. Tworzy też poniekąd początki literacko formowanych gatunków narracyjnych (legenda, anegdota, bajka itp.).
Mentalność Mentalność Janeza Svetokriškiego jest surowo kościelna w duchu jego doby, równocześnie praktyczna. Na zewnątrz nie pokazuje niektórych znaków charakterystycznych dla barokowego uczucia – w poświęceniu, pięknie i uczuciu widzi tylko grzech, nie estetyczną wartość, czego dotyczyła europejska barokowa estetyka i sztuka. Stawia im naprzeciw wymagania doktryn kościoła i tradycyjnych chrześcijańskich morałów – surowych i rozumowo określonych obowiązków w rodzinie, stanie i kraju. Zwraca uwagę na dziwaczne, naturalistyczne szczegóły codziennego życia, które chętnie przeplata z chrześcijańską mentalnością. To ujawnia w nim przynajmniej częściowo barokowo nastrojonego człowieka. Jego życiowa mądrość jest chrześcijańska, równocześnie trzeźwa i praktyczna. Podkreśla relatywność rozumu, poleca społeczną troskę i umiar.