Nieliczne odnaleziono poza Rzymem (w Kolonii, Bazylei, na Węgrzech, w Chorwacji).

thumb| Uzdrowienie Łazarza, złote szkło, IV wiek, Rzym, Museo Pio Cristiano

Początki techniki złocenia i malowania między warstwami szkła Pierwsze naczynia szklane wykonane w tej technice pochodzą z czasów hellenistycznych.

Do najstarszych należy szklany puchar z kolekcji British Museum, wykonany w okresie 270-200 p.n.e., ozdobiony liściastymi ornamentami wyciętymi w złotej folii, która została przyklejona do szkła gumą arabską. Po połączeniu w technice fusingu dwóch pasujących do siebie naczyń, złota folia znalazła się między warstwami szkła. Inny przykład stanowi znajdujący się w Metropolitan Museum of Art fragment naczynia skyphos z II wieku p.n.e., gdzie między warstwami szkła, obok wyciętych w złotej folii ornamentów, pojawia się niebieska podmalówka.

Podobnie wyglądają szkła wykonane na Bliskim Wschodzie, zaliczane do wczesnych szkieł islamskich, a pochodzące z okresu partyjskiego lub sasanidzkiego, z II-IV wieku n.e. thumb|Pyksis, rzymskie szkło, I wiek, Walters Art Museum, nr 4776 Od I wieku n.e. złocenia między warstwami szkła stosowano w zdobieniu małych naczyń do przechowywania pachnideł oraz w produkcji ozdobnych koralików.