Jeździł po Warmii i Mazurach, gromadząc informacje o położeniu ludności rodzimej i informując o jej tragicznej sytuacji Ministerstwo Ziem Odzyskanych. W 1947 doprowadził do odsłonięcia w ówczesnym Lecu (Giżycku), przetransportowanej osobiście z Opola, tablicy ku czci Wojciecha Kętrzyńskiego. W 1965 objął kierownictwo Pracowni Bibliografii XIX i XX wieku Instytutu Historii Polskiej Akademii Nauk w Warszawie.
Już w czasie studiów przygotował swoje pierwsze publikacje naukowe – zbiór materiałów źródłowych dotyczących polskich tradycji Prus Wschodnich i polską bibliografię tego regionu. Oba maszynopisy spłonęły w powstaniu warszawskim. Ocalała trzecia z przygotowanych wówczas prac: Słownik nazw miejscowych południowych powiatów Prus Wschodnich (1946). W późniejszym okresie badał dzieje Warmii i Mazur, zajmował się historią Polski XIX wieku, a także bibliografistyką.
Pochowany na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kw.