Historia Pierwsze dziesięciolecie thumb|Logo Poznańskiej Czarnej Trzynastki Drużyna Harcerska im. hetm. Stanisława Żółkiewskiego rozpoczęła swą działalność 2 lutego 1919 roku w Miejskiej Szkole Realnej im. Gotthilfa Bergera przy ul. Strzeleckiej w Poznaniu. Pierwszym drużynowym został dh Antoni Kopczyński, siedemnastoletni uczeń Gimnazjum im. Bergera. Drużyna była bardzo liczna (ponad 70 harcerzy w 7 zastępach), z tego powodu, w czerwcu 1919 roku podzielono drużynę na dwie mniejsze: młodszą im. het. Jana Zamoyskiego (drużynowy Tadeusz Frąckowiak) oraz starszą im. Stanisława Żółkiewskiego (drużynowy Bolesław Waniorek). Pierwszy obóz harcerski odbył się w Bytyniu (pow. szamotulski) i uczestniczyły na nim obie drużyny. We wrześniu dwie drużyny zespolono w jedną, tym razem pod patronem Zamoyskiego. Imię Stanisława Żółkiewskiego przeszło wraz z częścią harcerzy do utworzonej 20 września 1919 roku drużyny w Gimnazjum im. K. Marcinkowskiego. W 1920 roku, w związku z inwazją sowiecką na Polskę i udziałem trzynastaków na froncie, praca drużyny została mocno ograniczona, a drużynowi musieli być zmieniani co parę miesięcy. Sytuację ustabilizował dopiero dh Mieczysław „Czarny Wilk” Wasilewski. To on wprowadził czarny kolor chusty oraz nazwę „Czarna Trzynastka”.