W kościele tym zaszło kilka podziałów, z których najważniejszy miał miejsce w 1926 roku, powstał wtedy La Luz del Mundo (Światło Świata). Kolejny ważny podział miał miejsce w 1942 roku, w wyniku którego powstał La Buen Pastor (Dobry Pasterz). Luz del Mundo jest najważniejszą denominacją jednościowców, prowadzi działalność misyjną w innych latynoskich krajach.
W 1919 przybywają do Meksyku szwedzcy misjonarze Axel i Esther Andersson. W wyniku ich pracy powstaje Fraternidad Pentecostal Independiente. W 1922 roku powstaje Iglesia Cristiana Independiente Pentecostés założony przez Andrésa Ornelasa Martíneza oraz Raymunda Nieto. Oba te kościoły najpierw połączyły się, ale następnie powstało w ich łonie wiele schizm i nowych połączeń. Wśród wyłonionych denominacji wyróżnia się Unión de Iglesias Evangélicas Independientes (Związek Niezależnych Kościołów Ewangelikalnych), utworzony w latach 30. przez Venancio Hernándeza.
Do denominacji utworzonych w początkowym okresie należą ponadto: Zbory Boże (Asambleas de Dios) oraz Iglesia de Dios (Kościół Boży).