II wojna światowa W sierpniu 1939 otrzymał przydział mobilizacyjny do 66. pułku piechoty w podgrupie Radom. Raniony w bitwie pod Cześnikami we wrześniu 1939 stracił oko. Przebywając w szpitalu w Hrubieszowie 5 października dostał się wraz z innymi rannymi do niewoli sowieckiej, przebywał w obozie w Szepetówce, skąd trafił do szpitala we Lwowie. Przy pomocy lekarza zbiegł ze szpitala wraz z napotkanym tam znajomym z Urzędu Celnego inż. Gracą. Od wiosny 1940 roku komendant Placówki „Lilia” Związku Walki Zbrojnej oraz dowódca 500-osobowego oddziału partyzanckiego działającego w okolicach wsi Luborzyca. Przeprowadził liczne akcje partyzanckie. W kwietniu 1944 roku został oddelegowany przez Inspektora Miechowskiego Armii Krajowej do Batalionów Chłopskich. Zastępca Inspektora Miechowskiego Batalionów Chłopskich „Chata” oraz współredaktor pisma „Odwet”. Dowodził oddziałem specjalnym BCh, który 26 lipca 1944 przeprowadził akcję na posterunek policji w Kocmyrzowie. Jednocześnie dokonał też udanego ataku na posterunek w Luborzycy, w Koszycach rozbroił załogę niemiecką, prowadzącą budowę lotniska. 27 lipca partyzanci zlikwidowali ostatni punkt oporu niemieckiego w Kazimierzy WielkiejZygmunt Małecki, Stanisław Marcinkowski, Ziemia pińczowska.