W roku 1950 został nauczycielem i dyrektorem Publicznej Średniej Szkoły Zawodowej w Tarnobrzegu. Funkcję tę pełnił aż do 1974 roku. Od jego nazwiska tarnobrzeska „zawodówka” potocznie zwana jest „Kozyrówką”. W latach 1959–1964 kierował dodatkowo Zasadniczą Szkoła Zawodową dla Pracujących Kopalniowych Zakładów Przetwórczych Siarki w Tarnobrzegu. Od 1974 do 1977 roku pracował jako nauczyciel i zastępca dyrektora Zasadniczej Szkoły zawodowej w Tarnobrzegu. Już na emeryturze w latach 80. XX wieku założył i kierował Przyzakładową Szkołą Zawodową przy Rejonie Energetycznym w Tarnobrzegu.
Był również aktywnym działaczem społecznym. Przez kilka lat kadencji pełnił mandat radnego MRN w Tarnobrzegu i przewodniczącego Komisji Oświaty i Wychowania. Należał do współzałożycieli Zakładu Doskonalenia Zawodowego i Towarzystwa Przyjaciół Tarnobrzega.
Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Złotą Odznaką ZNP, Odznaką ZNP za tajne nauczanie, odznakami: Zasłużony dla Miasta Tarnobrzega i Województwa Tarnobrzeskiego.