Teodozjusz powrócił do swojego monasteru po śmierci cesarza w 518 roku. Zmarł w wieku 105 lat i został pochowany w grocie Trzech Króli, gdzie według lokalnej tradycji miała przebywać Święta Rodzina przyjmując Mędrców ze Wschodu. Monaster przetrwał do XV wieku. W 1900 roku ruiny klasztoru przejął prawosławny patriarcha Jerozolimy i umieścił tam mnichów.
Teodozy otrzymał zaszczytny przydomek Cenobiarcha – „ojciec wielu klasztorów”.
Kult Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest w dies natalis (11 stycznia).
Kościół prawosławny wspomina wielkiego mnicha odpowiednio 11/24 styczniapodwójne datowanie.
W ikonografii święty przedstawiany jest jako stary mnich w szatach wielkiej schimy. Ma długą (w niektórych ujęciach sięgającą kolan), siwą brodę. Ręce ma w modlitwie złożone na piersi bądź oburącz trzyma zwój. Niekiedy, gdy jest rozwinięty, czytamy na nim: Troszczcie się o siebie i swoje stado.
Zobacz też
kult świętych wstawiennictwo świętych Klasztor Świętego Teodozego
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Greccy stulatkowie Kategoria:Święci katoliccy Teodozy Wielki Kategoria:Pustelnicy Kategoria:Urodzeni w 424 Kategoria:Zmarli w 529 Kategoria:Kapadocja (prowincja rzymska)