W przeciągu lat 20. Eddie Livingstone cały czas sądził się z NHL o swoje prawa, kierując sprawę nawet do Najwyższego Sądu Wielkiej Brytanii. Na początku 1927 roku zespół z Toronto został sprzedany Connowi Smythe'owi, który zmienił nazwę drużyny na Maple Leafs oraz obiecał zdobyć Puchar Stanleya w ciągu kolejnych pięciu lat. Wybudował Maple Leafs Gardens, gdzie radiowe relacje z meczów nadawał Foster Hewitt z podwieszonej „gondoli” na szczycie areny. 13 grudnia 1933 roku Eddie Shore szarżując na Ace'a Baileya spowodował u niego złamanie kości czaszki, w odwecie za domniemane wcześniejsze uderzenie kijem przez Baileya, a w rzeczywistości przez Kinga Clancy’ego, drużynowego kolegi Baileya. Pomimo pojawiania się w prasie nekrologów Baileya, udało mu się przeżyć, ale już nie wznowił kariery. Maple Leafs zorganizowali mecz dobroczynny Ace Bailey All-Star Benefit dzięki czemu uzbierano i przekazano 20 000 dolarów na rzecz Baileya i jego rodziny.
Wielki Kryzys thumb|Koszulka Philadelphia Quakers, w latach 1931–32;