Rosyjski zjazd zagraniczny (ros. Российский зарубежный съезд) – zjazd białej emigracji rosyjskiej we Francji w poł. lat 20. XX wieku.
W dniach 4-11 kwietnia 1926 r. w hotelu „Маjestic” w Paryżu doszło do zjazdu przedstawicieli białej emigracji rosyjskiej pochodzących z 26 krajów świata. Był on planowany już od 1923 r. Działania w tym kierunku prowadziła grupa inicjatywna do spraw zjednoczenia organizacji rosyjskich na czele Piotrem B. Struwe, który wydawał umiarkowanie prawicowe pismo „Wozrożdienije”. Na zjazd przybyło ok. 450 delegatów reprezentujących różne organizacje, stowarzyszenia, ugrupowania i środowiska ideologiczno-polityczne (od lewicowych mienszewików i eserowców przez centrystycznych kadetów, liberałów-fewralistów i konstytucyjnych monarchistów-oktiabrystów po prawicowych monarchistów-czarnosecińców). Byli też przedstawiciele Rosyjskiej Cerkwi Zagranicznej, którym przewodził metropolita Antoni (Chrapowicki). Wśród najbardziej aktywnych uczestników byli m.in. Aleksandr F. Trepow, Piotr N. Krasnow, Nikołaj J. Markow, Siergiej S. Oldenburg, Iwan A. Iljin. Podstawową ideą zjazdu była walka z reżimem bolszewickim w Rosji oraz zmobilizowanie i zjednoczenie emigracji wokół odrodzenia narodowej Rosji.